Welkom op mijn website.

Music gives a Soul to the Universe, Wings to the Mind, Flight to the Imagination, and Life to Everything.

Vox Antiqua zingt "Muziek uit de Lage Landen".

Met “Muziek uit de Lage Landen” biedt Kamerkoor Vox Antiqua op 13 Maart a.s. een programma aan dat, met een welwillende dankbetuiging aan Procrustes, het begrip “Nederlandse” muziek mag proberen te dekken.

Immers: op Jan Pieterszoon Sweelinck na, die vrijwel zijn hele leven in Amsterdam gewoond en gewerkt heeft, heeft ons kleine land helaas geen kwartetspellen vol componisten als Mozart of Bach, Gounod of Debussy, Verdi of Puccini, Purcell of Britten aan de muziekgeschiedenis bijgedragen.
Het begrip “Nederlandse School” is in 1826 door de musicoloog Kiesewetter gemunt. In zijn studie “Die Verdienste der Niederländer um die Tonkunst” kwam hij tot de conclusie dat de techniek van het componeren in dubbel contrapunt door Nederlandse componisten was ontwikkeld en iedere componist in die tijd die deze techniek navolgde, werd door hem tot de “Nederlandse School” gerekend, ook als hij eigenlijk uit Duitsland, Frankrijk, Spanje of Italië afkomstig was.
Tegenwoordig is dat begrip “Nederlandse School” nogal uit de mode geraakt, zelfs in Nederland; Nederlanders zijn in het algemeen niet erg chauvinistisch. De aanduiding “Nederlanden” werd in de tijd dat de componisten die tot de Nederlandse Scholen (er zijn er vijf te onderscheiden) behoorden actief waren slechts sporadisch gebruikt; pas vanaf ca 1550 verschijnt dit in officiële stukken. En behalve de reeds genoemde Sweelinck en Jacobus Clemens, die een meer zuidelijke Nederlander, eigenlijk zelfs een Vlaming was, zijn de andere componisten eigenlijk geen “Nederlanders” in onze moderne zin van het woord. Toch: het ooit voorgestelde alternatief “Franco-Vlaamse School” is dan ineens een wel heel radicale ontkenning van ons Nederlandse aandeel. Met het tegenwoordig gebruikelijke “Lage Landen” is beter te leven: historisch omvat het de Bourgondische Nederlanden (Holland, Zeeland, Brabant, Vlaanderen, Artois, Henegouwen en Luxemburg). In de zestiende eeuw werd daar door Karel V Utrecht en de noordoostelijke provincies aan toegevoegd.
Aan de verscheidenheid aan componisten die deze zeer ruime begrenzing oplevert kan dit concert bij benadering geen recht doen. Aanvankelijk probeerden we dan ook de grenzen wat te vernauwen door een uitsluitend Nederlandstalig repertoire te kiezen. Dat zou echter een te strak zittende jas hebben opgeleverd. Daarna bedachten wij onszelf een limiet op te leggen door alleen psalmzettingen te kiezen. Daarin was keus genoeg geweest, maar u zult ons denk ik dankbaar zijn dat we van dat plan zijn afgestapt.
Een overlapping van deze grenzen – noem het een Drielandpunt - treft u in de twee “Souterliedekens” van Jacobus Clemens (ook bekend als Clemens “non Papa”; de toevoeging is waarschijnlijk ooit als grap bedoeld geweest): Psalmen in het Nederlands, door een “echt” Nederlandse componist, geschikt voor uitvoering in huiselijke kring. Van dezelfde componist zingen we echter ook “Tu es Petrus”, in het Latijn.
Van Sweelinck zingen we drie psalmzettingen, twee in het Frans, één (Ps. 117) in het Latijn.
Maar daarna zijn we het meer gaan loslaten en hebben ervoor gekozen zoveel mogelijk verschillende componisten en stijlen uit de Lage Landen te laten horen: Josquin des Prez mocht, als prins der Renaissance-componisten, uiteraard niet ontbreken. Van Orlando di Lasso zingen we zijn “Musica Dei donum optimi”: een loflied op de muziek als geschenk van de goden en één deel uit zijn beruchte “Prophetiae Sibyllarum”.
Ook inzake de liefde bleven onze landgenoten van weleer – laten we zo gewoon zo blijven noemen – bepaald niet in gebreke; u zult dat ontdekken als u de teksten van de chansons van Regnart en Crequillion doorleest – een vertaling wordt voor de zekerheid in het programmaboekje afgedrukt.
Dat vocale muziek, geestelijk of profaan, indertijd erg populair was, blijkt uit het feit dat ze vaak bewerkt werd voor bijvoorbeeld de luit. Het beroemde Thysius luitboek uit de 17e eeuw is het dikste luitboek ter wereld, en één van de zeer weinige luithandschriften uit Nederland. Het bevat bewerkingen voor luit van motetten, psalmen en madrigalen. Wouter Lucassen zal u daaruit op de theorbe twee stukken laten horen.

Derde Prijs voor Kwasi Kloos bij "De Slag om het Anker".

Dit is hem dan, de derde prijs - de aanmoedigingsprijs - voor Kwasi Kloos, die we op 7 november tijdens het Vlaardings Koorfestival "De Slag om het Anker" wonnen.

In drie sessies van een half uur in verschillende zalen van het Delta Hotel moesten wij een steeds wisselend repertoire zingen. Bij elkaar dus zo'n anderhalf uur muziek.

Dat hebben we natuurlijk wel, maar het was toch niet eenvoudig, want we hebben het afgelopen jaar wat ledenwisselingen gehad, zodat het voor minstens vier mensen heel hard werken was om het vereiste repertoire te leren kennen en voor de rest van het koor hard werken om de nieuwe balans te vinden met die andere stemmen.

De eerste sessie zongen we in een vrij kleine ruimte maar met een redelijk goede akoestiek. Toen we begonnen bestond het publiek uit de spreekwoordelijke anderhalve man en een paardekop. Maar toen ik mij na het laatste nummer omdraaide om het applaus in ontvangst te nemen had het kleine zaaltje zich gevuld tot de laatste staanplaats toe. Dat gaf me al het gevoel dat we het "niet slecht" gedaan hadden.

De tweede sessie was in de Triton II. De aanvang van het concert deed het ergste vrezen: bij binnenkomst stond in de belendende zaal (Trtion I) een Shanty koor te zingen. Binnen het genre ongetwijfeld erg goed, maar het is niet míjn genre en eigenlijk ook niet dat van Kwasi Kloos, dus ik maakte mij ernstig zorgen over het vinden van de juiste concentratie.

Bovendien waren twee leden nog ergens in het hotel aan het rondzwerven en vind die maar eens! Een ander lid besloot dat tóch te proberen, en toen die twee leden precies op tijd binnen kwamen lopen, was de zoeker nog zoekende.

Om de feeststemming compleet te maken was het concert van een ander - ook weer binnen een heel ander genre opererend - koor dat in een zaal boven ons stond te zingen door de "zwevende panelen" heen te horen. Ik hoopte dat het publiek het ons niet kwalijk zou nemen als wij daardoor ook af en toe wat zouden "zweven" met betrekking tot de zuiverheid, maar die zorg bleek voorbarig: het koor zong geconcentreerd, zuiver en dynamisch zoals we het vaak, maar helaas niet altijd doen en ik wist weer waarom ik op mijn achtiende koordirigent wilde worden.

©Theo de Rijk

Ons derde optreden was in de "Nautilus"-zaal. Dit werd een ernstige deceptie: er zat ruim twee uur tussen het vorige optreden en dit, het koor was moe van het rondhangen in de overvolle recreatie-ruimte en achteraf zaten de stukken die ik voor dit derde blokje bedacht had er het minst zeker in. Natuurlijk werkte de gortdroge akoestiek in de Nautilus ook niet mee en ik moest de neiging om halverwege het optreden huilend weg te lopen dan ook professioneel onderdrukken; doorzwemmen was het enige dat erop zat.

Tijdens het diner, dat bij de prijs was inbegrepen, hoorde ik twee Duitsers, die kennelijk níet ons derde optreden gehoord hadden, bij de bar al met bewondering over ons spreken, dus dat gaf me weer het gevoel dat we het, ondanks sessie #3, over het geheel natuurlijk niet slecht gedaan hadden.

De derde prijs is tevens een aanmoedigingsprijs; er wordt van je verwacht dat je volgend jaar weer meedoet (en dan wellicht de eerste prijs wint).
Vorig jaar won Ratatouille uit Vlaardingen de aanmoedigingsprijs; dit jaar haalden zij de eerste prijs binnen.

We gaan a.s. maandag maar gelijk met de voorbereidingen starten....

Passie concert Vox Antiqua

Kamerkoor “Vox Antiqua” zingt op 15 maart een Passieconcert.

Probeert het oude muziekkamerkoor doorgaans een programma samen te stellen waarbij het begrip “Passie” staat voor “in vuur en vlam staan” in op zijn minst ook de wereldlijke betekenis, nu, drie weken voor Pasen, heeft het programma een meer bij de passietijd (waarbij in de kerk het lijden en sterven van Christus wordt herdacht) aansluitend religieus karakter.

De te verwachten grotere eenzijdigheid in de programmering wat betreft karakter (uitsluitend liturgisch) en taal (bijna uitsluitend latijn) wordt hopelijk ruimschoots goedgemaakt door op zijn minst twee bijzondere en vrij grote stukken, waar Vox Antiqua de laatste maanden met veel liefde en toewijding aan heeft gewerkt.

Ten eerste de “Lamentations of Jeremiah” van Robert White (c. 1538 – 1574). Deze tekst is door veel componisten op muziek gezet en bepaald niet de minste: Orlando di Lasso, da Palestrina, de Victoria en in later tijd Charles Gounod (om de bij het grote publiek bekendste namen te noemen) hebben er hun krachten op beproefd. De zetting van Thomas Tallis is, dankzij de uitvoering indertijd door the King's Singers, wellicht de bekendste, maar de 5-stemmige compositie van zijn tijd- en landgenoot Robert White is een parel: op het moment dat ik dit schrijf zitten we nog midden in het repetitie-proces en ontdekken we iedere week nog nieuwe interessante passages. Niet voor niets noemde Thomas Morley in zijn “A Plaine and Easie Introduction to Practicall Musicke” (1597) White de grootste Engelse componist van zijn tijd. En, het zou zomaar kunnen: net zoals latere grootheden uit de klassieke muziek als Mozart, Mendelssohn en Chopin stierf hij jong en werd hij slechts ongeveer 36 jaar oud.
Het is onze uitdaging zijn muziek tijdens ons concert voor u de betekenis te mogen geven die het toekomt.

Een ander bijzonder stuk is het “Stabat Mater” van de Tjechische componist František Ignác Tůma (1704 – 1774). De tekst van het Stabat Mater, gedicht in de 13e eeuw en onder andere toegeschreven aan Jacopone da Todi, hoorde eeuwenlang thuis in de liturgie van Goede Vrijdag, tot het door de liturgie-hervorming van het tweede Vaticaans Concilie werd afgeschaft. Het is nog vaker op muziek gezet dan de Klaagzangen van Jeremias, de website stabatmater.info somt er zo al meer dan 400 op! Ook hier komen de namen van Lasso en Palestrina op, naast meer “romantische” componisten als Rossini, Dvořák en Verdi. De versie van Pergolesi is natuurlijk ook heel bekend, maar Tůma's versie, die – toegegeven - de laatste jaren aan populariteit wint, zal u hopelijk echt verrassen!

Het concert wordt gecompleteerd door het ingetogen “Circumdederunt” van Christobal de Morales en het “Lobet den Herrn” van Bach. Dit laatste stuk is voor Vox Antiqua drievoudig grensverleggend: het “alleluia” op het eind geeft aan dat het stuk eigenlijk uitgevoerd hoort te worden ná de passie-tijd; het is nét iets over de grens van de periode in de muziekgeschiedenis die door de leden van Vox Antiqua nog als “oude muziek” wordt beschouwd en tenslotte verlegt Vox Antiqua met dit stuk ook de eigen muzikale grenzen, want Bach vraagt met dit virtuoze stuk het uiterste van de zangers.

Dubbelconcert Kwasi Kloos - Vox Antiqua.

Een uniek dubbelconcert op 23 november: Vocal Group Kwasi Kloos en oudemuziek-kamerkoor Vox Antiqua geven een gezamenlijk concert.

Het verbindend element is dezelfde dirigent, ik dus. Maar er is meer: sommige koorleden zingen in beide koren, weer anderen hebben ooit in het andere koor gezongen; smaken verschillen en kunnen tijdens een mensenleven veranderen.
Hoewel de muziekstijl waarop de beide koren zich richten op het eerste gehoor heel verschillend lijkt - en, in feite, ook ís - is muziek nu eenmaal muziek en sommige onderwerpen zijn van alle tijden. Al zingt Kwasi Kloos niet snel religieuze muziek.

Goed, dat is dan een verschilletje.

In het programma voor de pauze laten beide koren een voorproefje horen van hun komende jaarconcert; de stukken die nu al klaar zijn. Voor Kwasi Kloos, dat zich het komend jaar voorbereidt op een "Zing je Moerstaal"-programma betekent dat dat zij o.a. "Samen met u onder een paraplu", "Liefs uit Londen", "Kaartenhuis" en "Over de muur" laten horen, voor Vox Antiqua, dat een passieconcert aan het voorbereiden is, dat o.m. het eerste deel van de Klaagzangen van Jeremias in de bijzondere toonzetting van Robert White zal worden uitgevoerd.

In het tweede deel van het concert zal de "eenheid in tegenstellingen" duidelijker worden: beide koren bezingen dezelfde "uit het leven gegrepen" thema's, maar vanuit hun eigen genre belicht.

Voor de vaste fans van beide koren hopelijk een ervaring van het "Feest der Herkenning" en een "Schok van de Ontdekking".
Niet-vaste fans en andere muziekliefhebbers zijn natuurlijk ook welkom!

Foto-verslag Vox Antiqua in Archeon

Korenslag in Archeon: verschillende koren lieten zich daar op 12 oktober horen en bonden de strijd aan om de gunst van het publiek. Soms was die strijd wat ongelijk: terwijl bij de roofvogelshow de uilen, valken en gieren onder luid gejuich van het publiek hun kunstjes deden, zong VA pianissimo over nachtegalen die boodschappen aan geheime liefdes moesten overbrengen. Die strijd konden we natuurlijk niet winnen; gelukkig trok ons eerste optreden meer toehoorders. En met mooi weer en een fraaie locatie was het niet erg dat er bij een buitenoptreden soms wat van het geluid verloren gaat.

Vox Antiqua in Archeon.

Aanstaande zondag 12 oktober treedt Vox Antiqua op in Archeon tijdens het "Muziek van alle tijd" evenement.

Muziek is van alle tijd. Kom je oren verblijden met hun zoetgevooisde gezang. Optredende koren zijn o.m.: Minderbroeders van Archeon, Pax et Bonum, in het klooster met Gregoriaanse, Bedevaarts liederen en Canciones. Amici del Canto met werken van Thomas Morley, Claudin de Sermisy e.v.a. Vocal Group Jade met speciaal optreden van Bram & Saar met liederen van Claudia de Brey, Paul de Leeuw, Marco Borsato, musical stukken. Ouderkoor Widar Delft. Wereldmuziekkoor Piosenka met oude volksliederen vanuit de gehele wereld. Vox Antiqua met oude muziek tot en met barok. Anima Mea: a capella koor uit Spijkenisse met licht klassiek programma. Shantykoor Het Groene Hart en De Kreunende Sluisdeuren met zeemansliederen.

Vox zingt om 13.00 en 14.00 uur bij de Tempel, bij slecht weer om 12.00 en 13.00 uur in het badhuis.
Het programma zal bestaan uit een aantal wereldlijke liederen uit de renaissance.

Concert Vox Antiqua in de Maranathakerk

Op zondagmiddag 22 juni a.s. geeft Vox Antiqua van 17 tot 18 uur een klein concert in de Maranathakerk, 2e Sweelinckstraat 156 in Den Haag.

Het programma bestaat voor een deel uit werk dat we tijdens ons laatste concert gezongen hebben en voor een deel uit werken die tot de favorieten van het koor behoren. Dit is de speellijst:

De Sermisy: Au joli bois
Josquin des Prez: Mille regretz
Anon: Dindirin
Monteverdi:Dolcissimo Usignolo
Monteverdi: Sestina
Rameau:O nuit
Morley: Nolo mortem peccatoris
Dufay: Kyrie, uit Missa l'homme armé
Ciconia: Venetia, mundi splendor (vrouwen)
Certon: Je ne l'ose dire
Josquin des Prez: Nymphes de bois (Déploration)
Purcell: Funeral music of Queen Mary
Janequin: La guerre

Het nieuwe programma dat we aan het instuderen zijn, een passieprogramma met o.m. de Lamentaties van Robert White, houden we nog even voor onszelf en brengen we pas op 15 maart 2015 ten gehore.

Vox Antiqua zingt "Muziek tussen Hemel en Aarde".

Het belooft weer een mooi concert te worden: hoofdrollen voor Heinrich Schütz en Claudio Monteverdi, maar Byrd, Purcell, Gibbons, Tallis, Victoria, de Morales, Ciconia en Dufay seconderen bij een leerzame en muzikale reis door de geschiedenis van de polyphonie.

Een geslaagd koorweekend voor Kwasi Kloos

Volgende maand - 2 en 3 november 2013 - geeft Kwasi Kloos weer het anderhalfjaarlijkse concert, dit keer met als thema "Douze Points - een Kwasi Songfestival".

Om de finishing touch aan te brengen en vooral dat even gefocust te kunnen doen, los van dagelijkse beslommeringen - telefoon, huilende kinderen, een veeleisende partner, de jankende hond - trekken wij ons dan een weekend terug in de Biesbosch om ons daar ongestoord met onze Kunst te kunnen bezighouden en, laten we het niet ontkennen, het ook wel gewoon gezellig met elkaar te hebben.
We waren dit jaar niet alleen in onze StayOkay; ook het koor Cantabile uit België was daar, maar zij hadden de luxe zich uitsluitend op het laatste aspect te kunnen richten, want geen naderend optreden. Aan het ontbijt op zondagochtend leidde dat tot een kleine korenbattle, waarbij de strijd in goede harmonie (wie kan er ruzie maken met de altijd gemoedelijke Belgen?) met 1 -1 werd afgesloten. Wij zongen onze hit "Spoorse Regels", waarvan de tekst, hoe verouderd ook, door de Belgen herkend werd als het "Fyra-lied"; zij zongen een Noors bruiloftslied. En natuurlijk werden er visitekaartjes en uitnodigingen uitgewisseld met het oog op ons komende concert, want er zijn nog plaatsen.
Er was op zaterdag al heel hard gewerkt en we hadden een gezellige bonte avond gehad; met nu ook nog deze onverwachte uitwisseling tijdens het ontbijt was het weekend al min of meer "binnen". Echter de winst werd echt in de wacht gesleept met de workshop die die ochtend gegeven werd door Marlous Luiten en Eva van Rooijen van Femmage. Zij slaagden er in één ochtend in om ter plekke bij maar liefst vijf nummers uit ons repertoire tableaux en kleine, voor iedereen in de groep haalbare, choreografieën te bedenken en in te studeren. Bij Kwasi Kloos is dat nou ook weer niet overdreven moeilijk, want het is een groep waar je 70% vraagt en 120% krijgt - als ze in de juiste stemming zijn :-). Maar het is toch een prestatie, waar ik hier verder niet al te sterk reclame voor wil maken, want we willen ze misschien nog eens terugvragen en liefst voor ze wegens enorme belangstelling overboekt zijn geraakt. Slechts een korte impressie van het begin.

Kwasi Kloos bij Volkoren-festival in Middelburg

Zaterdag 1 juni a.s. neemt Vocal Group Kwasi Kloos deel aan het beroemde en beruchte volkoren-koorfestival in Middelburg, editie 2013. Dit festival is zeer populair bij de Nederlandse koren en het was dan ook loten om mee te mogen doen.
We mochten en niet alleen dat: we zijn zelfs gevraagd om ons aan het Middelburgse publiek tussen 13.00 en 14.00 uur vanaf een rondvaartboot die door de grachten zal varen, te laten horen. Daar hebben we al wat ervaring mee en we zingen een doorsnee uit ons vaste (a cappella) repertoire.
Ons meer "reguliere" optredens is om 15.30 in de Kloostergang.
Ongetwijfeld een prachtige locatie en het repertoire dat we daar gaan zingen liegt er ook niet om:

  1. Spoorse regels
  2. Jetzt ist Sommer
  3. Fragile
  4. A Routine Day
  5. You Don't Know Me
  6. One Voice
  7. Seaside Rendez-vous

Onze vaste luisteraars herkennen drie "oude" titels, de overige vier zijn nieuw en eigenlijk voor ons jaarconcert van 2 en 3 november. Drie nummers hebben we al een keertje uitgeprobeerd. Maar er zit ook nog een "echte" première in: "Jetzt ist Sommer" van de "Wise Guys".
Een positief stuk. Wel hebben we flink moeten oefenen op het Duits, want er zitten wat tongbrekertjes in. En we zingen niet vaak in het Duits. Maar de boodschap van het nummer is: de zomer zit in je hoofd, of de zon schijnt of niet. Ofwel:

Life isn't about waiting for the storm to pass; it's about learning to dance in the rain.

Sure. Toch maar hopen op een beetje zomers weer, vooral als we vanaf de boot zingen.

Syndicate content